Baanwielrennen Starten

Goeiedag, ik ben Gerrit. Als je in Nederland over fietsen praat, denkt iedereen direct aan omafietsen langs de grachten of wielrenners die in groepjes de wind trotseren op de dijk. Maar de echte actie, die vind je hier binnen, op de houten planken van de wielerbaan. In Apeldoorn hebben we het Omnisport, een plek waar de lucht altijd een beetje ruikt naar zweet en dennenhout. Ik loop hier al jaren rond en ik kan je één ding vertellen: baanwielrennen is de puurste vorm van fietsen die er bestaat. Geen tegenwind, geen stoplichten, geen auto’s die je over het hoofd zien. Alleen jij, je benen, en een fiets zonder remmen op een baan die op de rechte stukken vlak lijkt, maar in de bochten zo steil is dat je denkt dat je eraf valt als je stilstaat. En dat klopt ook.

De baan hier in Apeldoorn is van wereldklasse, 250 meter lang en gemaakt van Siberisch larikshout. Dat hout is niet zomaar gekozen; het biedt de perfecte grip voor de dunne tubes waar we op rijden. Als je hier voor het eerst komt, kijken de meeste mensen met grote ogen naar die bochten. Ze zijn zo’n 42 tot 45 graden steil. Dat moet ook wel, want als je met 50 of 60 kilometer per uur door die bocht gaat, heb je die hoek nodig om door de middelpuntvliedende kracht op je plek te blijven. Het is pure natuurkunde, maar dan eentje waarbij je hartslag naar de 180 schiet. Ik zie hier alles: van profs die trainen voor de Olympische Spelen tot de lokale ondernemer die na zijn werk even alle stress eruit wil trappen. Het mooie van de baan is dat het iedereen gelijk maakt. In die strakke pakjes zie je niet wie de directeur is en wie de vakkenvuller; je ziet alleen wie de sterkste benen heeft.

• Snelheid: Op de baan gaat alles sneller. Je hebt geen luchtweerstand van buiten en de houten vloer bolt perfect mee.
• Focus: Je moet altijd alert zijn. Omdat er geen remmen op de fietsen zitten, stuur je met je snelheid. Wil je vertragen? Dan moet je minder hard trappen.
• Gemeenschap: We zijn een kleine wereld. Iedereen kent elkaar in de catacomben. We delen tips, materiaal en na afloop vaak een bak koffie of een biertje.

Nuchter bekeken is baanwielrennen ook gewoon een hele efficiënte sport. In een uur tijd kun je jezelf compleet leegrijden. Je hoeft je fiets niet schoon te maken na afloop, want het regent nooit op de baan. Het is een sport van precisie. We praten hier over millimeters bij het passeren en over honderdsten van seconden bij de tijdrit. Maar laat je niet afschrikken door de profs. De baan is er voor iedereen die durft. Het belangrijkste is dat je leert vertrouwen op je fiets en op de helling. Als je eenmaal die eerste paar rondjes bovenin de bocht hebt gereden, de “stayerslijn” voorbij, dan ben je verkocht. Dat gevoel van vliegen, vlak langs de balustrade, dat vind je nergens anders op de weg. Ik zorg ervoor dat de baan er altijd strak bij ligt, de rest moet je zelf doen. Kom eens kijken, de tribune is meestal wel open en de koffie staat klaar.